جشنواره دوسالانه سنگنوردی در دیواره بیستون کرمانشاه ، فرصتی عظیم و تکرار نشدنی در تاریخ کوهنوردی ایران بود که با پیگیری های فراوان در طی چند سال اخیر ( هر دوسال یکبار ) برگزار می گردید . این جشنواره از نظر من یکی از مهمترین دلایل رشد دیواره نوردی و صعودهای بلند در ایران بود . این جشنواره بنا به دلایلی که مهمترین ان نبود بودجه اعلام شده است برای امسال لغو و برگزاری آن به سال بعد موکول شده است .

در این خصوص از نظر اینجانب مدیریت اشتباه و عدم برنامه ریزی صحیح دلایل لغو این جشنواره سنگنوردی می باشد . این جشنواره بزرگترین فرصت برای جوانان ایرانی بود تا بتوانند در کنار سنگنوردان بزرگی از سرتاسر دنیا کسب تجربه بکنند و با روشهای موسوم در دیواره نوردی دنیا اشنا بشوند . این مهم نیست که جشنواره سال بعد برگزار بشود یا نه مهم آن است که  دوسالانه بودن ان شکسته و اکنون بنا به هر دلیلی می تواند دوباره کنسل شود . بزگترین فرصت برای افرادی که در داخل ایران سنگنوردی و کار صعودهای بلند را انجام میدهند گرفته شد تا باز هم شاهد این باشیم که عدم برنامه ریزی صحیح می تواند فرصتهای بزرگی را از بین ببرد .

البته این مساله از همان زمانی که مکالمه تلفنی با ابراهیم نوتاش داشتم تا حد زیادی برایم مشخص شده بود . اینکه نوتاش دیگر محور اصلی این جشنواره نمیخواهد باشد . او مشغله زیادی بابت جشنواره در سالهای قبل متحمل شده بود و امسال این کار را تفویض کرد ولی دریغ که این جشنواره بنا به دلایل مالی !! لغو گردید ...


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٤:٤۸ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٥/٦/٢٩


چند عکس از دوره بیگ وال که برای سنگنوردان دانمارکی برگزار کردم میگذارم و در پست های بعدی گزارش ادامه سفر ...

صخره های ساحلی دریای بالتیک و صعودهای تراد

 

گشایش مسیر " سفیر فارسی " با درجه سختی 6a+ و درجه ریسک بالا در صخره های ساحلی

کوئری که جشنواره سنگنوردی در آن برگزار می شود .

کورس بیگ وال

ثابت گذاریها ، فالو کردن و سایر تکنیکهای دیواره

تغییر مسیر

میکرو میخ ها و ابزارهای تخصصی صعود مصنوعی

 


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٦:٠٦ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٥/٦/٢۸


جشنواره سنگنوردی بورنهلم ، جشنواره ای است در کشور دانمارک و در جزیره زیبای بورنهلم در مرز دانمارک و سوئد برگزار می شود . 2 سال قبل برای ارائه گزارشی از صعود ترانگو به این جشنواره دعوت شدم که در ادامه با پیشنهاد من ، یک دوره دیواره نوردی نیز برای آنها برگزار کردم . امسال پس از دو سال ، متولیان این جشنواره سنگنوردی مجدداً برگزاری این دوره را درخواست کردند . همچنین در کنار این دوره ، پخش فیلم صعود به دیواره گراند کاپوسین و همچنین صعود ماداگاسکار و صحبت در مورد گشایش مسیر تجربه تغییر نیز از مواردی بود که در این جشنواره به آن پرداخته شد .

این جشنواره سنگ نوردی هر ساله از تاریخ 4 تا 7 آگوست در جزیره بورنهلم برگزار می شود . با توجه به سختیهای گرفتن ویزا از سفارت دانمارک ، نمیتوان مطمئن بود که شنگن همیشه از طرف این سفارت داده شود ولی خوشبختانه اخذ ویزا انجام شد .

پوستر جشنواره راک مستر بورنهلم 2016

کپنهاگ یکی از شهرهای زیبایی است که در طول سفرهای مختلف دیده ام . جمعیت دوچرخه سوار بسیار غالب بر خودرو سوار می باشد و مسطح بودن شهر امکان دوچرخه سواری راحت را در آن فراهم کرده است . وجود لاین های جدا برای دوچرخه و اولویت دوچرخه در حرکت نسبت به ماشین ، فضایی بسیار امن را جهت دوچرخه سواری فراهم کرده است . کل فضای شهر نیز با استفاده از دوچرخه در دسترس است و چه کارگر ، معلم ، دکتر و مهندس برای حمل و نقل از دوچرخه استفاده می کنند . تعداد خانواده هایی که خودرو دارند بسیار کم است و خودرو عموماً برای حمل و نقل های خارج از شهر و مسافرتهای طولانی استفاده می شود .

بورنهلم جزیره ای در حاشیه شرقی کشور دانمارک و جزیره ای بسیار زیبا می باشد . دسترسی به بورنهلم پس از عبور از پل طولانی که بین کشورهای دانمارک و صعود بر روی دریای بالتیک ساخته شده است و سپس با استفاده از فری ( کشتی های مسافربر ) امکان پذیر می باشد .

با رسیدن به جزیره ، کیم ( یکی از مسئولین جشنواره ) منتظر بود . با سوار شدن به ماشین او و پس از نیم ساعت رانندگی به معدن بزرگ سنگ گرانیت در جزیره میرسیم . این قسمت شامل یک مجموعه دیواره گرانیتی  و با حالتی نعلی شکل می باشد که درون ان مسیرهای زیادی  برقرار شده است . تعداد زیادی از این مسیرها را پیتر هرموس ( اسطوره دیواره نوردی دانمارک ) و همینطور استفان جکوبسن برقرار کرده اند . طول این مسیرها از 10 متر تا 60 متر متغیر است . جنس سنگ گرانیت فشرده و از بولتهای چسبی و با کیفیت مناسب جهت بولت کوبی منطقه استفاده کرده اند . همچنین به دلیل سازگاری با محیط زیست رنگ بولتها شباهت بسیار زیادی با رنگ سنگ دارد .

جزیره بورنهلم دارای صخره های ساحلی بیشماری نیز می باشد . این صخره ها با نمای دریای بالتیک و شامل شکافها و مسیرهای بیشماری می باشد که البته رول کوبی در آنها بنا بر قانون محلی و احترام به محیط زیست و همینطور پرندگان ساحلی منع شده است .

در روز اول فستیوال بنا به پیشنهاد مسئول برگزاری جشنواره ، اقدام به صعود ترد در صخره های ساحلی کردیم . در همین روز نیز کارگاهی تحت عنوان mental training  توسط یک سنگنورد زن مسلط بریتانیایی برگزار گردید . تمرکز این دوره بیشتر بر روی صعودهای ترادیشنال و کنترل اعصاب و صعود بود . در همین روز با صعود چندین مسیر ، یک مسیر نیز به مسیرهای صخره ساحلی اضافه کردیم .

این مسیر را که به صورت سرطناب و کاملاً پاک صعود کردم با درجه سختی 6a+ و بنا به پیشنهاد مسئولین جشنواره به نام سفیر پارسی ( Persian Embassador ) نامگذاری کردیم . پیشنهاد این نام از جشنواره قبلی و توسط استفان بود که به من لقب سفیر پارسی داده بود .

روز بعدی روز مسابقات سنگنوردی طبیعت بود . این مسابقات در سه رده مبتدی ، متوسط و پیشرفته برگزار می گردد . رده مبتدی این مسابقات برای افراد سن بالا یا کسانی که تازه سنگنوردی را آغاز کرده اند و با درجه صعودهای کمتر از 5.9 ( 5c )  می باشد . رده متوسط برای افرادی که 6 ماه از سنگنوردی آنها گذشته بود و شامل درجه سختی 5.9 تا 5.10c می شد و رده پیشرفته که از 5.10c  و بالاتر بود .

برای هر کدام از این رده ها ، 14 مسیر مختلف مشخص شده بود که افراد در سطح مربوط به خود به رقابت می پرداختند . فرآیند مسابقه به این صورت بود که نام 14 مسیر را به هر فرد می دادند . برگه سبز ( 14 مسیر ساده ) ، برگه زرد ( 14 مسیر متوسط ) و برگه قرمز ( 14 مسیر دشوار بود  )

مرحله دوم مشخص کردن موقعیت مسیرها با توجه به گاید بوکی بود که در اختیار نفرات مسابقه دهنده قرار میگرفت . یعنی باید در محوطه معدن مسیر رو پیدا می کردی و مرحله بعد نیز صعود مسیر بود . تنها یک شانس برای صعود مسیر وجود داشت و در صورت سقوط از روی مسیر ، مسیر خط می خورد . مسابقه از 10 صبح آغاز و تا 6 عصر ادامه داشت . در نهایت و با تاپ کردن 11 مسیر ، از 14 مسیر لیست قرمز ( سخت ) توانستم رتبه اول مسابقات Bornholm Rock Master 2016  را کسب کنم . مدال این مسابقات نیز از یک سنگ گرانیت که به شکل گرد تراش خورده بود تشکیل شده بود که در نوع خود نیز بسیار جالب و زیبا است .

در طول 2 روز بعدی ، اقدام به برگزاری کارگاه بیگ وال نمودم . چیزی که درخواست آن را از من کرده بودند . در طول این دو روز ، اجرای تکنیکهای مختلف دیواره نوردی شامل ، صعودهای سخت ابزارگذاری ، ثابت کشی ها ، پاندوله بر روی مسیر و جمع کردن پاندوله ، فالو کردن ، برپایی پرتلج بر روی دیواره و صعودهای مصنوعی درجه بالا نیز برای شرکت کنندگان در جشنواره آموزش داده شد . همچنین در طول این دوره دوروزه ، مسیر مصنوعی سختی با درجه A3  نیز توسط شرکت کنندگان در این جشنواره گشایش شد که در طول این مسیر از هیچ بولت و ابزار کوبشی استفاده نشد .رضایت کامل شرکت کنندگان و همچنین برگزار کنندگان جشنواره از دوره آموزشی بیگ وال نیز خستگی دو روزه را کامل از تن من در آورد . در طول غروب این دوروز نیز اقدام به نمایش فیلم و عکس از گشایش مسیر تجربه تغییر در ماداگاسکار و همچنین پخش فیلم صعود دیواره گراندکاپوسین در آلپ را داشتیم که این فیلمها نیز با استقبال خیلی خوبی مواجه شد .

جشنواره سنگنوردی بورنهلم در محیطی کاملاً دوستانه و به صورت نیمه حرفه ای برگزار می گردد . در این جشنواره از حداقل امکانات استفاده بهینه گردیده و بدون داشتن اسپانسرهای بزرگ با فراهم آوردن محیطی دوستانه اقدام به تسهیم اطلاعات و داشته های سنگنوردان می کنند . شرکت در این جشنواره به عنوان مربی و همچنین مسابقه دهنده برای دومین بار برای من جذابیتهای خاص خود را داشت که امیدوارم باز هم تکرار شود .

در طول این سفر و در ادامه آن اقدام به صعود دو مسیر اسپرت در منطقه آرکو ARCO ایتالیا و همچنین 1 مسیر اسپرت در منطقه شامونی و همینطور کوهنوردی فنی در شامونی نمودم که امیدوارم بتوانم گزارش مختصری از آنها را نیز در اینجا بنویسم .

 

 


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٦:۱٦ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٥/٦/۱٤


هفته گذشته برای کلاس کارآموزی پیشرفته سنگ ، اصفهان بودم . در انتهای دوره و با همکاری کلیه نفرات کلاس مسیری اسپرت و با طول 25 متر به نام آفتاب تیر گشایش کردیم . این مسیر با درجه سختی 10a و صعودی جذاب در کوه سفید اصفهان واقع شده است .


نویسنده : حمید شفقی ساعت ۸:٢٤ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٥/٤/٢٠


سال 83 - سالی بود که به قول بعضی از دوستان ترمز بریده بودم . ازاین برنامه به اون برنامه و دائم در حال فعالیتهای ماجراجویانه . در حین این فعالیتها و در تیرماه به قصد آموزش تعدادی از دوستان به برفچال حسن در رفتیم . هدف آموزش هم طنابی و البته آشنایی با کارگاههای برف بود . با وارد شدن به منطقه و دیدن کیفیت برف ترسی در وجودم نشست .برف بسیار سفت شده بود و در عین حال سطح آن شیشه ای و داخل آن به خاطر حرارت زیاد و آفتاب شدید به صورت پودری در آمده بود . ما به سمت بالای برفچال و نزدیک تاج حرکت کردیم . فاصله ای حدود 6 متر را انتخاب کردم که کسی از آن فاصله بیشتر به لبه برفچال نزدیک نشود . در قسمتی حدود 10 متر پایین تر وسایل خود را قرار دادیم و شروع به آموزش کارگاه قارچ برفی کردم . بعد از آموزش دادن این مساله از نفرات خواستم که این کار را تکرار کنند . ‌ایشان نیز همانند آنچه دیده بودند اقدام به کندن سطح برف و ایجاد کارگاه نمودند . در این میان چون بچه ها به چند تسمه و کارابین نیاز داشتند به سمت کوله ها که کمی بالاتر بود رفتم . اولین کوئیک درا را که در آوردم در حالیکه نگاهم به تسمه ها بود و داشتم انتخاب می کردم به ناگاه تمام زمین لرزید و با حالتی شبیه به انفجار دینامیت مواجه شدم . ثانیه ای بعد روی قالبهای یخ افتاده بودم در حالیکه دور تا دور من به شعاع 1 متر خون بود . نتیجه آن حادثه به خیر گذشت و در بهترین حالت مواجه شد با پروتزی که در چشم من قرار دارد .

بعد از آن حادثه همیشه از این برفچال و از نیمه خرداد به بعد گریزان بودم تا کلاسی که اخیرا برای بازآموزی مربیان درجه 2 برف و یخ برگزار شد . در طول این کلاس همواره با یک وسواس خاصی نسبت به تاج آبشار برخورد می کردم و این استرس ناخودآگاه در وجودم بود . در طول این کلاس نیز تیم با رعایت فاصله نسبت به لبه تاج آبشار اقدام به پیاده سازی کارگاه نمود یعنی چیزی که قبلاَ هم در همان حادثه با آن روبرو بودم . با کمی وسواس مقداری دورتر از لبه تاج شروع به انجام کار کردم که به ناگاه زمین لرزید . دوباره همان حادثه قبل و این بار به طرز وحشتناکی میدیدم که چگونه حسین و محمد  در تقلای برای فرار از ریزش به طرز وحشتناکی تقلا کنان در فضای معلق به پایین سقوط کردند . زمان متوقف شده بود . باورش سخت بود و بلافاصله به لبه برف رفتم . معجزه ای رخ داده بود و حسین و محمد در کم عمق ترین جای برفچال که با قالبهای بزرگ برف پر شده بود سقوط کرده بودند . کمی پیچ خوردگی مچ پا برای محمد و دردی در ستون فقرات برای حسین به راستی معجزه ای بود که باعث شد این دوستان خوب و قوی سالم بمانند . حادثه ای که میتوانست با به کام کشیدن نفرات بیشتری تبدیل به یکی از تراژدیهای کوهنوردی ایران شود !

در حادثه حسن در و تحلیل آن نکات زیر به ذهن من میرسد که با توجه به برگزاری دوره ها و همینطور نفرات آزادی که برای تمرین می آیند پیشنهاد می کنم مد نظر قرار بگیرد :

1 . هر دو حادثه به یک شکل بودند . یخ شیشه ای در سطح به همراه برف پودر در لایه داخلی که بهترین حالت ممکن را برای یک جسم شکننده ایجاد می کند . این مساله همراه با ضربات کلنگ به سطح برفچال به عنوان یک ماشه می تواند باعث شود که حادثه ای سهمگین اتفاق بیفتد .

2 . فصل ایمن حسن در از نظر اینجانب تا انتهای خرداد ماه می باشد . ایران به دلیل اینکه سایتهای مناسبی از این لحاظ در اختیار ندارد فصل آموزش این رشته در آن محدود است که گاها در تیرماه نیز این آموزشها انجام می شود که از نظر اینجانب می تواند زمینه ساز خطرات زیادی باشد . حتی کارآموزانی که در طول این دوره بر روی برفچال میدیدم بیشتر ترس را تجربه می کردند زیرا برفچال در نقاط زیادی خالی شده بود .

3 . واکنش سریع و همیاری همه نفرات و مربیان تیم و همدلی همه نفرات از نکات بارز این حادثه بود . واقعا باید خدا رو شکر کرد که برای هیچ کدام از عزیزانی که در این برنامه بودند اتفاقی نیفتاد . ولی این شانس تا کجا ادامه داشته باشد خدا می داند . امیدوارم مسئولین بخش برف و یخ در فدراسیون برنامه ای برای محدود کردن این حوادث و جلوگیری از تکرار آن اتخاذ کنند .

4 . هر ساله حسن در شاهد اتفاقاتی است که انتها می گوییم خدا رو شکر ! ولی خدا هم صبری دارد و انتظار رفتاری عاقلانه تر از ما !

 

همین !


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٥/٤/٦