گیاه کوچولو ... خوشحالم برات . آفتاب رخت رو سرخ کرده و شکوفه هات در حال باز شدن هستند ...


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٩:۱۸ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۱٠/٢٥



 

و تو ... دستهات رو از لای حصار آهنی میدی بیرون ... نوک انگشتات رو لمس می کنم . سردن ولی با هزاران امید گرمای بین وجودمون رو باهم تقسیم می کنیم . تو نگاهت هزاران حرفه ... حرف روزهای سختی . حرف تحملی که کردی و سختی که کشیدی تا آفتاب رو ببینی  .چشماتو نگاه می کنم . امید توشون موج می زنه . مدت زیادی صبر کردم تا بتونم ببینمشون و الان ... تو خوشحالی ... چون چشمانت به سمت آفتاب باز شده . امیدوارم به اوج برسی گیاه کوچولو و امیدوارم باد سرد و سوز آن مانع رسیدن تو به آفتاب نشه.

عکس از این وبلاگ


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٩:٤۸ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۱٠/٢٠


در ابتدای امر ، واحد کیفیت شرکت Black Diamond  به مدیریت Kolin Powick این اطمینان خاطر را به مصرف کنندگان تجهیزات BD می دهد که آزمایشگاه کنترل کیفیت این شرکت ، ساعتهای زیادی را به انجام تستهای مختلف جهت تست موارد مختلف قابلیت اطمینان تجهیزات می پردازد . این آزمایشگاه آماده پاسخگویی به سوالات خاص شما با استفاده از تجهیزات و ابزارهای دقیق جهت ارائه نتایج آن برای شما می باشد .

 

اما این سوال از اینجا شکل گرفت که یکی از سنگنوردان اسپرت کار در تلاشهای متوالی بر روی یک مسیر سنگین به همراه پاندولیهای فراوان این سوال را مطرح می کند که چرا هر بار که پاندول میشوم نسبت به آخرین دفعه احساس شوک بیشتر و درد بیشتری می کنم ؟ قبلاً مقاله ای در مجله کلایمبینگ تحت این عنوان که بعد از پاندوله های بلند به طناب خود استراحت دهید و یا با سر مقابل طناب به صعود خود ادامه دهید ، دیده بودم . هیچ وقت این مساله را فراموش نکنید که دینامیک ترین تجهیز در طول زنجیره حمایتی شما طناب می باشد . طناب در هنگام یک سقوط با جذب انرژی فراوان در خود شوک ناشی از سقوط را در خود جذب می نماید . جواب من به آن دوست این بود که بین دو سقوط باید به طناب اجازه داد تا به حالت ابتدایی خود بازگردد و این یک فرآیند زمان گیر است . نگاه دوست من در شنیدن این پاسخ متعجب بود . دوست من دنبال روشهای دیگری جهت کاهش این نیرو بود . پاسخ من نیز به او این بود که نباید سقوط کنی !! این تنها راه کاهش نیرو است و یا اینکه حمایت تو باید آنقدر دینامیک باشد که بتواند تا حدی جای کشش اولیه و مناسب طناب را پر کند . راهکار دیگر استفاده از اسلینگهای نایلونی که تا حدی قابلیت کشسانی دارند به جای اسلینگهای عادی و داینیما بود . اینجا بود که من به همراه تعداد از کارشناسان کیفیت تصمیم گرفتیم که این شبیه سازی را انجام داده  و نیروهای مربوطه را محاسبه کنیم . در این تست ، طناب در حالتهای زیر مورد تست و بررسی قرار گرفت .

سقوطهای متوالی و پشت سر هم بر روی طناب

30 دقیقه استراحت برای طناب بعد از هر سقوط

شل کردن گره بین سقوطها

2 ساعت استراحت برای طناب بعد از هر سقوط

1 روز کامل استراحت برای طناب بعد از هر سقوط

 

 

 

( آزمایشگاه کنترل کیفیت شرکت BD اعلام می کند که این یک تحقیق دانشگاهی و خیلی دقیق نیست و فقط برای ایجاد یک حس از فشار های وارده بر روی طناب می باشد )

ابزار و تجهیزات مورد استفاده در این تست :

برج سقوط BD

جرم استیل 80 کیلوگرمی

حمایت استاتیک ( این نوع حمایت بهترین نوع حمایت برای این تست بود چرا که در صورت دینامیک کردن حمایت فاکتور نوع حمایت دینامیک نیز وارد محاسبات می شد که کار را بسیار دشوارمی کرد )

طناب 10.5 میلیمتری نو

زنجیرهایی که به عنوان کوئیک دراو استفاده شده است . ( باز هم برای اثرات مختلف میانی های دینامیک از میانی استاتیک استفاده شده است  )

فاکتور سقوط : 0.26

به همراه یک سناریوی سقوط

 

تست ابتدایی : طناب بین هر دو سقوط 5 دقیقه استراحت می کند .

این تست 10 بار تکرار گردید .

 

تست دوم : شل کردن گره

این تست دقیقاً مشابه تست بالایی است با این تفاوت که بعد از هر سقوط گره را شل کرده اند . برای راحت تر آزاد کردن گره از یک کارابین و گره هشت استفاده کرده اند .

این تست نیز 10 بار تکرار شده است .

 

تست سوم : طناب بین هر دو سقوط 30 دقیقه استراحت می کند .

این تست نیز 10 بار سقوط مشابه بالا با این تفاوت که زمان بین سقوط ها 30 دقیقه است .

تست چهارم : طناب بین هر دو سقوط 2 ساعت استراحت می کند .

این تست مشابه تستهای قبلی با استراحت 2 ساعت بین هر دو سقوط می باشد .

 

تست پنجم : طناب بین هر دو سقوط 24 ساعت استراحت می کند .

 

مشاهدات :

همانطور که انتظار می رفت سقوطهای متوالی با افزایش شوک همراه بود .

بیشترین میزان تغییرات نیرو ، بین پرتاب اول و پرتاب دوم می باشد همانطور که انتظار می رفت .

شل کردن گره بعد از هر سقوط ، نیرو را تا حد کمی کاهش می دهد ولی نه آنقدر که انتظارش رو دارید .

30 دقیقه استراحت بین سقوطها برای طناب ، باعث می شود که مقدار شوک تا حد بیشتری ( نسبت به شل کردن طناب ) کاهش یابد ولی هنوز این مقدار مطلوب نمی باشد .

استراحت دادن به طناب برای 2 ساعت و 24 ساعت تاثیر بسیار بیشتری در کاهش نیروی سقوط دارند . ( همانگونه که انتظار می رفت )

اجازه استراحت 24 ساعته به طناب حتی بعد از اولین سقوط باز هم باعث خواهد شد که شوک ناشی از سقوط دوم 11 درصد نسبت به سقوط اول افزایش یابد !

نتیجه : شل کردن گره هشت تعقیب متصل به خود یا اجازه استراحت به طناب پس از یک سقوط بلند می تواند تا حدی از فشار روی ابزار ( طناب ) شما بکاهد . با اینحال اگرپس از یک پاندولی بلند طناب خود را تعویض کنید و به طناب خود استراحت دهید و یا با طرف دیگر طناب صعود کنید باعث خواهید شد که این ابزار به حالت عادی و بهینه خود بازگردد . حتماً مسیرهایی را دیده اید که کراکس آنها در شروع کار می باشد . این مسیرها با سقوطهای متوالی سنگنورد بیشترین نیرو را به قسمتهای ابتدایی طناب وارد می کنند . تلاش بر روی این مسیرها ترجیحاً بهتر است در حد توان سنگنورد باشد تا از عمر طناب کم نکند .

 


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٧:٢٥ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۱٠/۱٩


آیا بین دو سقوط بزرگ طناب شما نیاز به استراحت دارد ؟!

اگر جزو کسانی هستید که بی محابا از طناب خود استفاده می کنید شاید تا حالا به این فکر نکرده باشید که طناب شما بین دو سقوط بلند نیاز به استراحت و بازگشت به حالت عادی دارد یا خیر ؟

این مطلب که ترجمه ای آزاد از مطلب نوشته شده توسط آزمایشگاه Black Diamond  می باشد به زودی از طریق این وبلاگ منتشر خواهد شد ...

اما قبلش ... خودتون چی فکر می کنید ؟


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٢:٤۱ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۱٠/۱٥


کلاس رو تموم کرده بود . شاگرداش خداحافظی کردن و یکی یکی توی کوچه های ماسوله از دیدش محو می شدن  . توی ماشین نشسته بودن. همه داشتن صحبت می کردن و اون فقط به درختایی نگاه می کرد که تند تند می دویدن و از کنارش دور می شدن . ماشین ساکن بود و همه چیز در طبیعت می دوید . نفر کناریش داشت توضیح می داد که چرا نهنگ ها خودکشی می کنند . میگفت اونا چون تعدادشون زیاد میشه خودشونو می کشن تا به تعادل برسن . میگفت گنجشکا هم همینطورین وقتی تعدادشون زیاد میشه خودشونو به ماشین می زنن و خودکشی می کنن ... پیش خودش فکر کرد پس چرا هنوز اون گنجشکی رو که با هزار امید داشت پرواز می کرد به سمت خونش و با غرش ماشین غول پیکر زد بهش هنوز از یادش نرفته ... هنوز هم عذاب وجدان داره که چرا اون کوچولوی ناز که شاید امیدش تو اون زمان از راننده ماشین بیشتر بود داشت میرفت که هزاران کار ناتمام رو تمام کنه ... داشت میرفت که زندگی کنه ولی تو با اون غرش بیهوده همه امید را در لحظه ای ازش گرفتی واز توی آینه بغل جسد بی جانش رو که به حاشیه جاده پرت شد نظاره کردی و شرمنده بودی ... ولی بعضی اوقات جایی برای شرمندگی باقی نمی مونه ... گنجشکک کوچک ...هنوز هم برای تو که در اون روز سرد پاییزی در مسیر غار سراب امیدت را به ناامیدی تبدیل کردم ناراحتم وهنوزم پیش بچه های تو که منتظرت بودن شرمنده ... منو به خاطر اون روز که آدم بزرگی کردم ببخش .


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٩:٠٦ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳٩٠/۱٠/٦