بعضی وقتها می خوام برم بيرون و داد بزنم ... ولی اينکار رو نمی کنم . در عوض می شينم گوشه خونه و می رم تو فکر . حتی تلاش نمی کنم آسمون رو ببينم . ترجيح ميدم شرايطم عوض نشه . ترجيح ميدم هيچ کی مزاحمم نشه و ترجيح ميدم هيچ تغييری نکنم . الان از اون موقعهاست . مواقعی که خيلی احساس تنهايی می کنم ولی به يک اميد اين لحظه ها را پشت سر می گذارم ... اميد به فردا .


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٥:٥۸ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸٤/۱٠/٢٩