حدود 3سال پیش بود . اولین سالی بود که کمیته فنی گروه شده بودم . گروهی با تفکرات کاملاٌ قدیمی و تا حدی اشتباه ولی با پتانسیل فوق العاده بالا . یادمه بعد از برنامه های دیواره ای که در گروه اجرا کردیم به فکر یک وسیله نجات مناسب برای افراد گروه افتادم . اونجا بود که با چنگی به رشته تحصیلیم(الکترونیک ) به فکر دستگاه جی پی اس افتادم . ساعتهای زیادی وقتم را برای درک مفاهیم تئوری کار جی پی اس کردم و تازه فهمیدم که برداشتهای اشتباه فوق العاده زیادی نسبت به این دستگاه پیشرفته در کل کشور و حتی در قشر تحصیلکرده وجود دارد . بعد از درک اصول تئوری تصمیم گرفتم مدلهای عرضه شده در بازار اروپا را بررسی کنم تا مدل مناسب برای گروه را پیدا کنم . هزینه این کار برام بالا بود . ساعتهای متوالی چرخیدن در اینترنت و پرینتهای چند صفحه ای وصحبت با افراد مختلف . بالاخره به این نتیجه رسیدم که باید خودم به نتیجه برسم . اون موقع دستگاه رینو 120 را انتخاب کردم . چند جلسه آموزشی در گروه گذاشتم تا بچه های گروه مفهوم جهت یابی با جی پی اس را درک کنند . بعد طرح خودم را پیاده کردم . پیشنهاد خرید دو عدد جی پی اس رینو 120 !! که چیزی معادل 600000 تومان برای گروه آب می خورد . به محض شنیدن قیمت همه شروع به مخالفت با این خرید کردند . عده ای می گفتند جای جی پی اس چند تا چادر بخریم . عده ای می گفتند که این چیزها به درد ما ایرانیها نمی خورد . و عده ای هم من و دستگاه رو مسخره می کردند . به من می گفتند تازه به دوران رسیده و به جی پی اس می گفتند اس جی دی !! به هر حال پوست کلفت تر از این حرفها بودم و توانستم با استفاده از نفوذ خودم در بین تعدادی از اعضای قدیمی گروه اجازه گروه را برای خرید یک دستگاه بگیرم . ( دستگاه دوم را هم من و حامد با هزینه شخصی خودمون گرفتیم ) و بعد شروع به آموزش آن در کل  گروه کردیم . اول در نظر همه مسخره به نظر می رسید ولی وقتی در یکی از برنامه های گروه جان 25 نفر را در کولاک نجات داد نظر همه برگشت . از اون به بعد همه خواستار داشتن جی پی اس در برنامه هاشون بودند . بعد نوبت به فدراسیون بود . رضا زارعی خیلی کمک کرد ( از نظر من  اون مردمی ترین و فنی ترین مربی ایرانه ) تونستیم فدراسیون رو قانع کنیم که چهار تا دستگاه رینو بخره . بعد از اون کم کم این دستگاه بین کوهنوردان جا افتاد . از گروههای مختلف دعوتنامه میگرفتم برای توضیح دادن و تشویق آنها به خرید چیزی که یک زمانی به خاطر مطرح کردن آن مسخره می شدم . رینو 520

بگذریم ... مروری بر خاطرات بود ...

و اما آخرین خبر در رابطه با دستگاه جی پی اس ...

رینو 130 از طرف سایت Outdoor Life به عنوان بهترین وسیله نجات در سال 2005 شناخته شد .

و گارمین  آخرین مدلهای دستگاه رینو خود را به بازار ارائه کرد .

رینو 520 و رینو 530

در توضیحات مربوط به رینو 520 می بینید :

مهم نیست که فعالیتهای ماجراجویانه شما در کجا اتفاق می افتد  . شما با کمک این دستگاه می توانید در هر نقطه ای از دنیا در مسیر و در تماس با دوستان خود باشید . این دستگاه دارای یک رادیو ( فرستنده اطلاعات و صوت ) تا برد 14مایل !! ، یک صفحه رنگی بزرگ برای تشخیص دقیق اطلاعات نقشه ، قطب نمای الکترونیکی ، فشار سنج و سنسورهای گیرنده وضعیت هوا تا چند ساعت آینده ، یک حافظه 56 مگابایتی و عمر باتری تا 16 ساعت  و .... می باشد ....

سایر خصوصیات را می توانید در اینجا ببینید .

البته استفاده از این دستگاه به خاطر برد حدوداٌ 20 کیلومتری در ایران غیر قانونی است منتها شما میتوانید با داشتن مجوز برای انجام فعالیتهای کوهنوردی ، آن را از نمایندگیهای موجود در ایران تهیه نمایید . شاد و پرانرژی باشید .

فقط می تونيد به اين فکر کنيد که بعضی اوقات مخالفتهايی که با کارهای شما ميشه ممکنه يه روز به قانون تبديل بشه !!

 


نویسنده : حمید شفقی ساعت ۸:٢٧ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳۸٤/۱٢/٢٠