تست کنترل کیفیت آزمایشگاه بلک دیاموند  : کارابین شما در اثر سایش طناب چقدر خورده شده است ؟

نویسنده مطلب : Kolin Powick  ، مدیر کنترل کیفیت جهانی بلک دیاموند از سال 2002

ترجمه ای از : حمید رضا شفقی - مربی درجه 2 سنگنوردی

من کارابین های ساییده شده زیادی را از روی مسیرهای مختلف برداشته و تستهای زیادی بر روی آنها جهت مشخص شدن میزان قدرت و استقامت کارابین انجام داده ام .اما چیزی که من را در مورد این کارابینها عصبی می کند کاهش استقامت آنها نیست بلکه احتمال بریده شدن طناب شما در اثر تیزی لبه شیار ایجاد شده توسط کارابین است . به مروری که کارابین ها ، خصوصاً کارابین های ثابت در انتهای مسیر به خاطر صعودها و فرودهای قرقره دچار سایش در محل برخورد خود با طناب می شوند دو لبه تیز در اطراف شیار ایجاد شده در کارابین شروع به شکل گیری می کند . که این لبه های تیز بسیار برنده بوده و قادرند به راحتی طناب شما را پاره کنند . این لبه ها در هنگام سقوط بر روی کارابین ها بسیار خطرناک تر می شوند . من دوستان زیادی دارم که با سقوط بر روی این کارابینها ، غلاف طنابشان از بین رفته و هسته طناب نمایان شده است .

با اینحال ، من تا به این لحظه موردی از پاره شدن طناب به خاطر این کارابینها ندیده ام ( شاید هم جایی در دنیا این اتفاق افتاده باشد ) هدف ما در این قسمت ، تست این نوع کارابین ها و میزان آسیب آنها به طناب است .

ما تعداد زیادی کارابین کهنه را از یک منطقه صعود اسپرت کش رفتیم . همینطور برای انجام این تست تعدادی طناب ( بعضی از آنها نو بودند ، برخی مقداری استفاده شده و تعدادی هم دارای زدگیهایی در وسط یا انتها بودند ) با قطر حدود 10.5 میلیمتر استفاده کردیم . برج تست سقوط نیز جزو ملزومات این تست بود . ( این برجی است که می توان یک جسم سنگین ( مانند بدن یک سنگنورد ) را بر روی نقطه اتصال به این برج ( مانند یک کارابین ساییده شده ) متصل کرده و در هنگام سقوط نیروهای وارده را بررسی و میزان آسیب به طناب را مشاهده کرد .

روش تست :

ما تمامی حالتهای ممکن را آزمایش نکردیم . فقط تعدادی حالت مختلف را بررسی کرده تا بتوانیم به یک ایده کلی از اتفاقاتی که ممکن است بیفتد برسیم . روش کار ما انجام سقوط با استفاده از فاکتور سقوط 0.6  ، یک جسم 80 کیلوگرمی و یک حمایت دینامیک بود . اگر طناب در طول اولین سقوط به صورت مشخصی آسیب نمی دید ما سقوط را بار دیگر در همان نقطه تکرار می کردیم تا وقتی که آسیب روی طناب آشکار شود . مسلماً وقتی شما در طبیعت پوسته طنابتان کمی آسیب ببیند دیگر سقوط بر روی آن قسمت آسیب دیده را تکرار نمی کنید .

بعد از این مرحله ما فاکتور سقوط (*3) را به 1 و وزن جسم سقوط کننده را به 100 کیلوگرم افزایش داده و از یک حمایت استاتیک استفاده کردیم . نتایج کلی تست به صورت زیر می باشد :

نتایج تست :

فاکتور سقوط

وزن سقوط کننده

نوع طناب

نوع کارابین

نوع حمایت

نتیجه تست

0.6

80

استفاده شده ( وسط ) - *1

Hotwire جدید

نسبتاً دینامیک

Test1 : ok

Test 2 : ok

Test 3 : ok

Test 4:ok

Test 5: ok

0.6

80

استفاده شده ( انتها)

*2

Hotwire جدید

نسبتاً دینامیک

Test 1 :ok

Test 2 :ok

Test 3 :پوسته طناب زده دار شده

Test 4  : پوسته طناب زده دار شده

Test 5 :پوسته طناب زده دار شده

Test 6 : پوسته طناب زده دار شده

Test 7 : پوسته طناب زده دار شده

1

100

جدید

QuickSilver2 با لبه های تیز

استاتیک

Test 1  : طناب پاره شده است

Test 2 : طناب پاره شده است

1

100

استفاده شده ( انتها )

Rocklock جدید

استاتیک

Test 1 : ok

Test 2  : زدگی در قسمت گره

1

100

استفاده شده ( انتها )

Rocklock  جدید

استاتیک

Test 1  : زدگی طناب در محل گره

Test 2  : بریدگی در محل کارابین

 

مشاهدات ، نظرات و نتیجه گیری :

جدول بالا چه معنایی می تواند داشته باشد ؟ تستهای انجام شده در بالا به صورت کافی و کامل انجام نشده است اما ما می توانیم از روی تستهای فوق به نتایجی حدودی دست پیدا کنیم .

تمامی کارابینهای ساییده شده در تست مشابه همدیگر نیستند و کوچکترین اختلاف بین آنها در شکل سایش می تواند بر روی نتیجه تست تاثیر بگذارد .

در هر حال به نظر می رسد که یک سنگنورد عمومی با وزن حدود 80 کیلوگرم در یک فاکتور سقوط نرمال ( 0.6  و یا کمتر ) با یک حمایت دینامیک امکان آسیب رساندن چندانی در حالتیکه فقط یک سقوط در آن ناحیه طناب اتفاق بیفتد را ندارد .

با اینحال ، با توجه به تیزی لبه های ساییده شده کارابین و نوع حمایت ، این امکان وجود دارد که طناب شما به واسطه سقوط شما برای بار دوم در همان نقطه بریده شود . همانطور که در جدول مشاهده می کنید وزن بالاتر برای سنگنورد به همراه فاکتور سقوط بالاتر و حمایت دینامیک می تواند باعث بریده شده طناب شود . ( این تست با یک طناب نو و در اولین سقوط طناب بریده شد . ( سنگنورد سنگین + طناب نو + کارابین ساییده شده + سقوط وحشتناک = پاره شدن طناب )

در صورتیکه ما بخواهیم این تستها را ادامه دهیم می توانیم هر متغیر را در طول یک دوره تست تغییر داده و بقیه متغیرها را ثابت بگیریم تا نتایج تست معتبرتر گردد .

نگرش مناسب : بهتر است کارابین های استفاده شده و دارای لبه به موقع تعویض گردد تا طناب را در معرض زده دار کردن قرار ندهد .

این را به یاد داشته باشید که عموماً کارابین اول و آخر مسیر بیشترین سایش را خواهند داشت . کارابین آخر به خاطر آنکه عموماً در صعودهای اسپرت نفر را بر روی آخرین کارابین به پایین می فرستند و کارابین اول به این دلیل که بسیاری اوقات حمایتچی در هنگام پایین فرستادن فرد با دیواره از وی فاصله گرفته و این فاصله سبب ایجاد زاویه با کارابین اول و سایش طناب با آن میگردد که عموماً طناب نیز در این موقعیتها خاکی و همراه با گرد و غبار است و به همین خاطر می تواند کارابین را بیشتر فرسوده کند .

 

توضیحات مترجم :

*1 :  منظور از استفاده شده ( انتها ) یعنی یک طنابی که مدتی مورد استفاده بوده است و برای تست سقوط از یکی از دوسر آن استفاده شده است . ( طناب در دوسر آن به دلیل درگیر بودن بیشتر در سقوطها نسبت به وسط آن بیشتر مستهلک می گردد . )

*2 : منظور از استفاده شده ( وسط ) یعنی یک طنابی که مدتی مورد استفاده بوده است و برای تست سقوط از وسط آن استفاده شده است .

*3 . فاکتور سقوط نسبت طول سقوط به طول طناب استفاده شده می باشد . به عنوان مثال در صورتیکه شما یک میانی 2 متر بالاتر از کارگاه وصل کرده باشید و 2 متر دیگر صعود کرده و از آن فاصله بگیرید و بعد سقوط کنید ، طول سقوط شما حدود 4 متر و طول طناب استفاده شده نیز 4 متر است که فاکتور سقوط شما حدوداً 1 می شود .


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٧:٢۳ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳٩٢/۸/۱۸