همیشه از کار تکراری فراری بودم خصوصاً تو زمینه صعودهای فنی . اما آبشار نوا کاری است که هیچ وقت برام تکراری نشده . هر بار که صعودی داشتم شکل آبشار متنوع شده و هر بار سعی کردم که مسیری متفاوت را بر روی این عرصه یخی بپیمایم اما شکل آبشار امسال بسیار غافلگیرم کرد . طول 1و 2 تغییری با سالهای قبل نداشت اما طول 3 و 4 دستخوش تغییرات بیشتری شده بود . طول 3 آبشار بسیار گسترده شده و تا نزدیکیهای کارگاه طول 2 کشیده شده بود و دلیل آن هم ریختن اکثر قندیلهای سمت راست کلاهک سنگی احتمالاً به دلیل طوفان بوده است . به دلیل سرمای شدید منطقه جنس یخ بسیار پولکی و شکننده بود و صعود انرژی بیشتری نیاز داشت . همچنین طول 4 که همیشه دستگرمی بود تبدیل شده به مسیری با بده و بستان های عمودی و خفته که هیچ شباهتی به طول 4 نوا در سالهای قبل ندارد . در صورت تمایل به درآمدن از آبشار یخی نیز قسمتهای آخر آن بسیار یخ شکننده و نازکی دارد و صعودی نسبتاً با ریسک بالا به دلیل احتمال شکسته شدن یخ و مکانهای نصب میانی بسیار محدودی دارد . همچنین از کارگاهی که سالها پیش آنجا جا گذاشته بودیم نیز خبری نیست و یک کارگاه جدید با یک طنابچه و کارابین از وسایل بچه ها جا میگذاریم . در مورد صعودهای یخ نیز با توجه به مسائل و حوادثی که خوشبختانه به خیر گذشته ذکر چند نکته را لازم می دانم .

صعود آبشار یخی حتی به صورت قرقره نیز به دلیل عدم استحکام یخ و امکان شکسته شدن آن کاری بسیار خطرناک است . متاسفانه برخی افراد با یخ نوردی مانند صعود بلدر برخورد کرده و پس از یکبار فعالیت در یک منطقه دفعه دوم به صورت مربی اقدام به آوردن افراد ناوارد تر از خود می کنند که این مساله زمینه بروز خطرات زیادی را ایجاد می کند .

در صعودهای آبشار یخی به صورت قرقره ، دینامیک طناب می تواند تا 2 متر نفر را به سمت پایین بکشاند و همچنین در حالت سرطناب در یخ نوردی معمولاً پاندوله ها بسیار بلند است زیرا حمایت دینامیک و عموماً فاصله بین میانی ها زیاد است به همین خاطر در یک پهنه یخی فعالیت دو تیم در کنار هم بسیار خطرناک می باشد و این مساله می تواند باعث ایجاد خطرات جانی گردد . کرامپون به راحتی در بافتهایی مانند عضلات فرو می رود و می تواند جراحتهای سنگینی ایجاد کند . عموماً در مناطق یخ نوردی دیده ام که افراد با فاصله یک دست از هم اقدام به صعود می کنند که این مساله بسیار اشتباه است .

هر راستایی که فرد صعود کننده یا فرود رونده در آن قرار دارد خطرناک است . این را همواره به یاد داشته باشید که یخ ، برندگی مانند لبه چاقو دارد و می تواند آسیبهای جدی ایجاد کند . هر راستایی که فرد صعود کننده در آن قرار دارد خطرناک است زیرا می تواند با عث ریزش یخ در راستای خود شود و اصابت یخ به افرادی که در پای مسیر قرار دارند می تواند حوادثی نظیر آنچه در هفته های اخیر ایجاد شده و اکثراً ختم به خیر شده اند ایجاد کند . در صعود سر طناب نیز حتماً باید نفر خارج از راستای کارگاه صعود کرده و میانی خود را در فاصله ای ایمن نسبت به راستای کارگاه ایجاد کند تا در هنگام پاندولی به هم طناب خود برخورد نکند . این مساله در مورد فرود نیز صادق است . در فرودهای کرده ای بر روی یخ همیشه سعی کنید در راستایی خارج از راستای کارگاه پایین فرود بیایید و هنگامی که به کارگاه رسیدید به سمت آن تراورس کنید . این مساله مانع از ریزش یخ بر روی افرادی می شود که زودتر از شما فرود آمده اند .

حمایت در یخ با حمایت در سنگنوردی بسیار متفاوت است. داشتن خود حمایت در یخ دلیلی برای فاصله گرفتن نفر حمایتچی از یخ نیست زیرا در یخ ما تلاش می کنیم تا جایی که می توانیم طول پاندولی ها را کوتاه کنیم . در صورت فاصله زیاد حمایتچی از یخ دینامیک طناب بیشتر شده و امکان سقوط بلند تر نفر صعود کننده و برخورد او به طاقچه های مسیر وجود دارد . یک پاندولی کوچک  در یخ به دلیل پوشیدن کرامپون می تواند بسیار پرآسیب تر از یک پاندولی بسیار بزرگ در سنگنوردی باشد . به یاد داشته باشیم که در یخ نوردی تا جایی که امکان دارد باید از پاندول شدن خود جلوگیری کنیم .

در صعودهای سرطناب همواره حمایتچی طول طناب باقیمانده را به نفر صعود کننده اعلام کند تا او بهترین محل را برای زدن کارگاه انتخاب نماید .

استفاده از زانوبند می تواند آسیبهای برخوردهای زانو با یخ را کاهش دهد .

استفاده از محافظ های صورت می تواند آسیبهای برخورد یخ به صعود و خصوصاً منطقه چشم را کاهش دهد .

و موارد بسیار دیگری که شاید بعداً در مورد آن بیشتر بنویسم .

با امید صعودهای موفقیت آمیز و سلامتی برای دوستان

نمای کلی از آبشار

نمای نزدیکتر از طول 3

طول 4

در کنار تاج آبشار


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٧:٢٩ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳٩٢/۱۱/۱٩