سرپرست گشایش : حمید شفقی

Hamid.shafaghi@gmail.com

نفرات : مجید عظیمی ، زهره افقی

گشایش مسیر بر روی دیواره لودر

هر بار که از جاده چالوس و از کنار سد کرج رد می شدم عظمت این دیواره در وجودم اندیشه ای جدید می رویاند . اندیشه ای در جهت صعود از آن . ابهت این دیواره از دور بسیار جذب کننده بود . این دیواره به دلیل قرار گرفتن در حصار پشت سد تنظیم ( سد کوچک کرج ) نیاز به دور زدن و عبور کردن از نگهبانی سد را داشت که زمانی حدود 1 ساعت به برنامه اضافه می کرد . با هماهنگی با مجید عظیمی از سنگنوردان خوب و ساکن روستای خوزنکلا امکان هماهنگی با حراست سد جهت جلوگیری از اتلاف وقت و رسیدن سریعتر به دیواره فراهم شد .

نمای دیواره از جاده چالوس و خروجی خوزنکلا

دیواره در شمال ده خوزنکلا و دره ای بسیار زیبا و بکر که به دلیل قرار گرفتن در پشت سد و محافظت از آن تغییر زیادی به خود ندیده است . دره که به نام پلنگ دره معروف است ( البته یک جا بر روی سنگی دره جن هم نوشته شده بود ) با درختانی بلند و شیبی نسبتاً تند که در برخی قسمتها نیز نردبان و سیم بکسل گذاشته شده است به سمت بالا اوج می گیرد . با عبور از میان درختان زیبا شیب دره کمتر شده و دیواره رخ زیبای خود را به ما نشان می دهد . این مجموعه را به دلیل شباهت آن با کروکودیل به نام دیواره کروکودیل اسم گذاشتم . اسم اصلی این دیواره لودر می باشد . لو در زبان محلی به معنای قل خوردن است و در که به معنای دره می باشد . در واقع لودر به معنای دره ای است که از هر جای آن امکان سقوط وجود دارد . برجهای مختلف این دیواره را محلیها به سه برج 1 ، 2 و 3 تقسیم کرده اند . در اولین برنامه و برای شروع برج 1 را به عنوان برج هدف انتخاب کردیم . این برج با هیبتی با شکوه و سربه فلک کشیده دهلیزهای و شکافهای مناسبی برای صعود دارد . 7 صبح خود را به ابتدای دیواره رساندیم . حدس اولیه ما از متراژ دیواره چیزی حدود 400 متر بود اما این دیواره بعداً ما را در حین صعود شگفت زده کرد .

نمایی از سد کرج و روستای خوزنکلا

یکی از دهلیزهای اصلی دیواره را برای صعود انتخاب کردیم . شیوه صعود به صورت پاک انجام گردید و دنبال این بودیم که هیچ بولت و یا میخی کوبیده نشود  . دریل و بولت به اندازه کافی با خود حمل می کردیم تا در حین صعود و یا احتمالا احساس خطر بتوانیم از آن استفاده کنیم اما اولویت اصلی ما صعود پاک بود .

نمایی از مجموعه برجهای 1 - 2 و 3  

طول 2 مسیر

طول 4 مسیر

طول 4 مسیر

طول 5 مسیر

طول 6

طول 7

طول 8

 

انگشت مجید که متاسفانه بر اثر ریزش سنگ شکست.

نزدیک قله

غروب

کروکی مسیر ماراتن

عموماٌ ابزارهای مورد استفاده در همه سایزها به کار می آمدند . ما یک ست کامل کملات و همچنین فرندهای توتم و ست 4 تا 13 کیلهای بلک را همراه داشتیم . شیوه صعود دوطنابه بود که نفر اول سبک تر و با ابزارهای میانی صعود می کرد و بار توسط نفرهای دوم و سوم حمل می شد . بیشترین وزن کوله ها مربوط به آب ، تجهیزات بولت کوبی و تعداد کمی ابزارهای صعود مصنوعی و تجهیزات مربوط به بیواک بود . سرعت ما نسبتاً مناسب و جابه جایی ها در کارگاهها به خوبی انجام میگرفت . همه نفرات تیم 3 نفره ما  اقدام به گشایش سر طناب نمودند . پس از پیمایش طول 8 مسیر به طاقچه ای بزرگ رسیدیم که به سان طاقچه های دیواره بیستون بود . یک تراورس بزرگ بر روی دیواره از طریق این طاقچه امکان پذیر بود . شکل زیبای سنگ و سرسختی دیواره نیز کار را برای نفرات تیم جذاب کرده بود .

 

در طول 10 مسیر بر اثر  ریزش یک سنگ و برخورد آن ، یکی از انگشتان مجید مو برداشت که البته این انگشت در ادامه و براثر فشار سخت ترین طول مسیر دچار شکستگی شد . از مجید وضعیتش رو جویا شدیم و اعلام کرد که تا انتهای دیواره می تواند تحمل نماید . طول 12 مسیر سخت ترین طول آن بود . یک طول با درجه سختی 5.11a که البته با گیره هایی نسبتاً ریزشی و عدم وجود حمایت میانی تا اواسط مسیر دلهره را در دل می افکند . پس از چالشی دوست داشتنی ، حرکت این طول نیز زده شد و خوشبختانه کراکس مسیر نیز پشت سر گذاشته شد . طولهای 13 تا 17 نیز یکی پس از دیگری پشت سرگذاشته شد . بزرگترین چالش این طولها نبودن شکاف به اندازه مناسب جهت نصب حمایت میانی می باشد .  در انتهای طول 17 و با توجه به وجود طاقچه های پی در پی و ساده شدن مسیر اقدام به جمع کردن طنابها کردیم و قسمتهای آخر مسیر را نیز پشتی سر گذاشتیم و بر روی قله سترگ شاه دزد ایستادیم . برای بازگشت دوراه وجود داشت . راه اول ایجاد کارگاههای فرود بر روی دیواره که با توجه به صعودی نزدیک به 840 متری و با در نظر گرفتن پیچ و خمهای مسیر حداقل معادل 600 متر فرود داشتیم . این به معنای 12 فرود می باشد که با توجه به تکمیل کار به صورت پاک و همچنین با توجه به پیچ وخمهای خاص دیواره و امکان لاخ شدن طناب از این مساله صرفنظر کردیم . راه حل دوم عبور و تراورس از صخره های دیواره و گذشت از ده واریان و دورزدن قله شاه دزد بود که البته کاری سخت و طاقت فرسا بود . ساعت 4 از قله حرکت کرده و پس از عبور از دست به سنگهای فراوان و در برخی قسمتها دشوار ساعت 10 شب مجدداً دردره قرار گرفتیم  . علی رغم خستگی مجدداً باید تا پای دیواره می رفتیم تا اضافه وسایل خود را برداریم و به پایین منتقل کنیم . نهایتاً در ساعت 12 شب کار به اتمام رسید .

نام مسیر را به خاطر استقامت مورد نیاز و طولانی بودن آن ماراتن گذاشتیم .


نویسنده : حمید شفقی ساعت ۱٢:۱٤ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳٩٤/٧/٢۸