سلام به تمامی دوستانم که در اینجا به من سر می زنند .

می خواستم دوستانم را به شما معرفی کنم .

قبلاٌ تعدادی از دوستانم را به شما معرفی کرده ام والآن می خواهم بقیه را معرفی کنم .

اگر از وبلاگ شاهین با نوشته های زیبایش ، وبلاگ رضا زارعی با خاطرات تلخ و شیرین دنیای هیمالیا ، وبلاگ  محمد  امدادگر با مسائل آموزشیش و وبلاگ عمو علی ( یگانه عموی ادونچر دنیا ) بگذریم صاحبان وبلاگهای زیر کسانی هستند که زیاد بهشان سر می زنم .

کوهها و آدمها ، وبلاگ علی پارسائی است که مطالب فوق العاده ای در مورد کوهنوردان بزرگ و همزیستی آنها با طبیعت بکر و خشن دارد . من هر روز به این وبلاگ سر می زنم

 

وبلاگ آزادکوه که متعلق به عباس جعفری است . او سفری به نپال دارد که می توانید گزارش سفر به همراه عکسهای فوق العاده اش را در وبلاگش ببینید .

 

سایت جو و فرانتو ! آنها پس از بهبود پای فرانتو قصد دارند صعود برج شیپتون را به سال دیکر موکول کنند ولی برنامه شان برای امسال به گفته خود جو این است : Maybe we try El.Capitan next month !

 

کوهنوردی و زندگی متعلق به عباس بهرامی نیا است که علی رغم مشکلات شخصی فعالیت خوبی دارد .

 

من ... یک کوهنورد !! متعلق به محمد درویش است . عنوان وبلاگ او که پرسشی از خود است به نظر من  نشاندهنده این است که هر کدام از ما باید گهگاهی این سوال را از خود بپرسیم ... مطالب او هم که فوق العاده است

 

نوپتسه ، همان احسان خودمان است که در دماوند من را ديده است و من هنوز او را نديده ام . به هر حال نوشته های او حال  و هوای خاص خود را دارد .

 

شاهو !! که همان نازخاتون است مدتی است که نظر خواهی وبلاگش را برداشته است . با اینکه هر بار به وبلاگش سر زدم چیز زیادی از نوشته هاش نفهمیدم !! ولی نیروی خاصی من را به خواندن مطالبش دعوت می کند !

 

هئومه ، دوست خوبمان نسرین ، که فکر می کنم بعد از مدتی دوباره کوهنوردی را شروع کرده .

 

خاله پروانه هم که جزو نوادر خاله های خوش اخلاق و خوب دنیا است .

پسری با کفشهای کتانی !! به نظر من وبلاکی است که در نگاهی عمیقتر به مطالبش می توان از او چیزهای زیادی یاد گرفت .

اینها کسانی هستند که علاوه بر دوستانی که قبلاٌ گفته بودم دوستشان دارم و بهشون سر می زنم . امیدوارم همیشه موفق و پیروز باشند .

در ضمن امیر خان که وقتی من را در فدراسیون دیدی کلی فحش بارم کردی !! عزیزم آیدی من در مسنجر hamid_climber است و پیغامهای شما به جای دیگر می رفته . به هر حال امیدوارم دیگر فکر نکنی که من خودم را گرفته ام !!

دوستانی هم که گاهی سر می زنند و پیغام می گذارند چه از مخالفان حرفهای من باشند و چه موافق برای من قابل احترامند و باور داشته باشند که بعضی اوقات از ندیدن پیغامهای آنها دلم برای آنها تنگ می شود ( این رو کاملاٌ جدی گفتم )

و در آخر اینکه من هنوز خودم را در حد یک کوهروی عادی می دانم و ممکن است گاهی اشتباهاتی نیز داشته باشم . دوستانی که مشکلات و اشتباهات من را به خود من می گویند بهترین دوستان دنیا هستند . 

اين عکس هم تقديم به همه دوستان عزيزم ، چه آنهايی که نامشان را بردم چه آنهايی که نبردم !!

 

 ابتدای راه جنگل مور ( پائیز 82 )

 


نویسنده : حمید شفقی ساعت ٩:۱٩ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳۸۳/۸/٥