بعضی اوقات با نگاه کردن و فکر کردن به نشانه های خدا متوجه اوج کوچکی خودمون ميشيم ...

احتمال زياد اسم قله راکاپوشی را شنيده باشيد . قله ای به ارتفاع ۷۷۸۸ متر  که صعود آن افتخاری برای هر کوهنورد به حساب می آيد . کوهنوردان و طبيعت گران کسانی هستند که بيشترين تمايل را برای شناخت نقاط ناشناخته نشان می دهند و گاهی جان خود را در اين راه می بازند به خاطر عشقشان و اون عشقی که خدا برای ديدن اون مناظر بديع در وجودشان نهاده است ...

راکاپوشی به عنوان يک قله صعودی بسيار جذاب دارد ولی هنوز از يک يال آن صعود نشده باقی مانده است ...  در راست اين قله و بر روی ديواره درخشان آن راکاپوشی به شما شانس صعود بزرگترين و طولانيترين برجستگی بر روی کره زمين را می دهد . اين ديواره به ارتفاع ۳۰۰۰ متر  و طول ۹ کيلومتر طولانيترين و بلندترين يال روی کره خاکی است ... يک تيم قوی ايتاليايی در فصل بعدی صعود احتمالاٌ بر روی آن تلاش خواهد کرد ...

اما طولانيترين برجستگی روی کره زمين در منظومه شمسی در مقابل برجستگی جديدی که اخيراٌ در کره ماه کشف شده  مانند يک آدم کوتوله جلوه می کند !  يالی که کليه دانشمندان و ستاره شناسان را گيج کرده است ... يالی که مانند کمربند زحل دور کره ماه کشيده شده است ... اين يال به طول ۱۳۰۰ کيلومتر در کره ماه بر روی سطح آن پخش شده است و در برخی مناطق از کوههايی به ارتفاع ۱۳ کيلومتر عبور می کند ... يعنی بسيار بلندتر از قله اورست بام دنيا و بلندترين قله ای که تا به حال در منظومه کشف شده است ... و تنها کسی که می تواند اينچنين فکر ما را با حيرت روبرو کند خود خودش است ...


نویسنده : حمید شفقی ساعت ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ تاریخ ۱۳۸۳/۱٠/٢۳